روز تولدم یکی از باحال ترین و خفن ترین و شگفت انگیزناک ترین روزهای زندگی من است... نه برای جشن وکیک و هدیه ها.... به خاطر اینکه تمام کسانی که فکر میکردم سال ها و ماههاست فراموشم کرده اند برایم پیغام م

اینکه رفت و آمد و برقراری تماس با خانواده ام روز به روز سخت تر می شود, عادلانه نیست...!

سرم را به صندلی ماشین تکیه داده بودم و پشت پلک های بسته ام دنبال روزها و شب های خوبم می گشتم... _ به چی لبخند میزنی؟ صدایش علت باز شدن چشم هایم نشد اما مرا از فکر و خیال بیرون کشید... _ وقتی پشت فرمون

به نظرم از مطب دندانپزشکی باید به عنوان لوکیشن فیلمهای ترسناک استفاده شود... :/

اعتراف میکنم تا مدت ها بعد از تماشای فیلمی که در آن, مردی وارد یک اتاقک عکاسی می شد و زمان برایش به عقب برمیگشت, من هم همین توقع را از آسانسورها داشتم!

تا وقتی که یک آسانسور به پت پت افتاد و با گستاخی تمام فریاد زد : "بکش بیرون از ما...! "